پیغام‌گیر سعدی:

از آوای دل انگیز تو مستم 

نباشم خانه و شرمنده هستم 

به پیغام تو خواهم گفت پاسخ 

فلك گر فرصتی دادی به دستم  ....

 

پیغام‌گیر فردوسی:

نمی‌باشم امروز اندر سرای 

كه رسم ادب را بیارم به جای 

به پیغامت ای دوست گویم جواب 

چو فردا برآید بلند آفتاب 

 

پیغام‌گیر خیام:

این چرخ فلك، عمر مرا داد به باد 

ممنون تو‌ام كه كرده‌ای از من یاد 

رفتم سر كوچه، منزل كوزه فروش 

آیم چو به خانه، پاسخت خواهم داد

 

 

پیغام‌گیر منوچهری:

از شرم، به رنگ باد باشد رویم 

در خانه نباشم كه سلامی گویم 

بگذاری اگر پیام، پاسخ دهمت 

زان پیش كه همچو برف گردد رویم

 

پیغام‌گیر مولانا:

بهر سماع از خانه‌ام، رفتم برون، رقصان شوم 

شوری برانگیزم به پا، خندان شوم، شادان شوم 

برگو به من پیغام خود، هم نمره و هم نام خود 

فردا تو را پاسخ دهم، جان تو را قربان شوم!

 

پیغام‌گیر باباطاهر:

تلیفون كرده ای جانم فدایت 

الهی مو به قربون صدایت 

چو از صحرا بیایم، نازنینم 

فرستم پاسخی از دل برایت